Biografie

   


 

Henryk Antoni Gawuć urodził się we wrześniu 1898 roku w Wiejsiejach (dzisiejsza Litwa) z ojca Kazimierza Teofila Gawucia, który był rewidentem bankowym i Konstancji z Janczulewiczów.

 Miał trzech braci i siostrę. Podczas I wojny światowej rodzina wyjechała do Rosji osiedlając się w Penzie. Po wybuchu rewolucji i zawarciu pokoju między Rosją i Niemcami wrócili i zamieszkali w Białymstoku. Henryk i jego dwaj starsi bracia działali w Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). W 1919 wszyscy brali udział w Powstaniu Sejneńskim. Po latach za tę działalność Polska Niepodległa przyznała im odznaczenia wojskowe.

Po 1920 roku Henryk Gawuć pracował jako nauczyciel w pobliżu Suwałk, pracując dokształcał się na organizowanych wówczas wakacyjnych kursach nauczycielskich.

Starsi bracia pozostali w wojsku. Najstarszy Marian był zawodowym oficerem. Kazimierz w 1926 wystąpił z wojska. Jako były żołnierz został osadnikiem wojskowym, otrzymał działkę rolną w pobliżu Filipowa niedaleko ówczesnej granicy z Prusami Wschodnimi, od tej pory był rolnikiem. Jego potomkowie mieszkają i pracują tam do dzisiaj.

W 1924 Henryk Gawuć ożenił się w Warszawie i ze względów rodzinnych zrezygnował z zawodu nauczyciela. Rozpoczął pracę jako degustator w wytwórni win.  Po pewnym czasie stał się cenionym kiperem i został kierownikiem wytwórni win w przedsiębiorstwie Rektyfkacja Warszawska mieszącym się przy ul. Sapieżyńskiej. Wytwórnia była czynna do Powstania Warszawskiego, podczas którego została w dużej części zniszczona.

Po powstaniu Henryk Gawuć przebywał wraz z rodziną pod Warszawą w okolicach Tłuszcza. Zmarł nagle we wrześniu w 1945.

Syn Władysław po ukończeniu Politechniki Warszawskiej był pracownikiem naukowym Instytutu Elektrotechniki w Międzylesiu pod Warszawą. Córka Krystyna ukończyła Szkołę Główną Planowania i Statystyki i do emerytury pracowała warszawskich biurach projektowych.

informację nadesłał: Henryk Gawuć, wnuk Henryka Antoniego.


Januszewski Władysław - [1892-1940], nauczyciel, w konspiracji ps. „Wincenty”

    Ur. 08 VIII 1892, syn Wincentego i Marii. Ukończył seminarium nauczycielskie i pracował jako nauczyciel szkół powszechnych. Przed II wojną pracował jako nauczyciel i kierownik szkoły powszechnej w Kaletniku pow. Suwałki.

    Podczas okupacji niemieckiej czynny w konspiracji niepodległościowej. Na początku X 1939 zwerbowany przez Józefa Korejwę do grupy konspiracyjnej dowodzonej przez kpt. St. Bieleckiego „Ziomka”, która przyjęła nazwę Tymczasowa Rada Ziemi Suwalskiej. Otrzymał zadanie gromadzenia i magazynowania broni. Zajmował się też redakcją pisma konspiracyjnego oraz jego kolportażem. Pełnił funkcje skarbnika grupy. W wyniku zdrady został aresztowany 16 XI 1939 przez gestapo i uwięziony w więzieniu w Suwałkach, gdzie przeszedł okrutne gestapowskie śledztwo z zastosowaniem tortur. 
    Zamordowany 26 IV 1940 w egzekucji dokonanej przez gestapo w tzw. lesie szwajcarskim pod Prudziszkami. więcej
Pośmiertnie odznaczony 03 V 1943 KW i awansowany do stopnia ppor.

 informacja od  P. Tadeusza Łaszczewskiego zaczerpnięta ze strony http://www.stankiewicz.e.pl/index.php?kat=30&sub=411

 

 


 

    Marianna Ochranowicz urodziła się w Suwałkach 27 kwietnia 1912 roku.

Ojciec jej Kazimierz Czurak, z zawodu kolejarz, pełnił funkcję starszego torowego na odcinku Suwałki - Kaletnik, pochodził z Kamionki pow. Grodno. Zbudował dom w Kaletniku nad wysokim brzegiem jeziora.

    Marianna po ukończeniu szkoły podstawowej kontynuowała naukę w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Augustowie i uzyskała dyplom nauczyciela szkół powszechnych w 1934 roku. Roczny bezpłatny staż odbyła w miejscowości Grauże Stare, gm. Zaboryszki, pow. Suwałki, a później pracowała tam na etacie od 3 września 1935 roku do 30 czerwca 1939 roku.   

    W międzyczasie wyszła za mąż 5 lutego 1938 roku za Franciszka Ochranowicz, nauczyciela pochodzącego z Głębokiego na Wileńszczyźnie. Mąż został powołany do wojska do Korpusu Ochrony Pogranicza (24 sierpnia 1939 roku) Po rozwiązaniu armii wrócił  z frontu i ukrywał się przed okupantem w lasach. Został zadenuncjowany i wywieziony przez gestapo do Suwałk (mieszkali w Kaletniku), po czym trafił do obozu w Stutthofie, gdzie zmarł 26 czerwca 1942 roku.

    Mieli dwóch synów Konrada Saturnina (9. 06.1940) i Bohdana Franciszka (20. 01. 1942).

W czasie wojny Marianna Ochranowicz prowadziła tajne nauczanie dla dzieci gospodarzy ze wsi Kaletnik i Deksznie (1940 - 1944)

    Po wojnie pracowała w szkole w Krasnowie od 1 września 1944 do 20 lipca 1945, w Kaletniku od 1 września 1945 do 30 września 1954. 25 października 1950 roku ukończyła Wyższy Kurs Nauczycielski a następnie specjalizację z zakresu geografii i prac ręcznych (7 listopada 1951 roku).

Od 1 września 1954 r. do 31 sierpnia 1955 pracowała w Suwałkach w Państwowym Domu Harcerza, gdzie również mieszkała w lokalu na piętrze przy ulicy obecnie Noniewicza. Następnie pracowała w Szkole Podstawowej nr 4 w Suwałkach, gdzie uczyła geografii i prac ręcznych i pełniła funkcję zastępcy kierownika (1 wrzesień 1955 - 31 sierpień 1968)

    4 września 1980 r otrzymała Medal Komisji Narodowej. W dniu 28 września 1983 r Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2506-83-93)

W 1998 r miała samoczynne złamanie kości biodrowej. W Suwałkach nie chciano jej operować więc syn Bohdan zabrał ją do Elbląga. W 2005 miała udar mózgu, była sparaliżowana mogła poruszać tylko głową i lewą ręką. Zmarła 26 kwietnia 2007 r. w wieku 95 lat. Pochowana została na cmentarzu w Dębicy II.


 

powrót